“Niet alles hoeft af”

Ken je dat gevoel dat je ergens aan begint, maar het niet af kunt maken? Laatst zat ik midden in een blog dat nog een eind nodig had, maar ik zat er te vol van emoties in om ermee verder te gaan. Dus ben ik gestopt met schrijven. Ondertussen ben ik die emotie kwijt, en uiteindelijk heb ik het hele blog maar verwijderd. Overigens gaat het verder goed.

Dat bracht me eigenlijk terug naar iets waar het voor mij om draait: het van je af schrijven. Soms kom je in een bepaalde emotie terecht waar je je gevoel niet echt kwijt kunt. Het is iets dat je persoonlijk moet verwerken, waar je zelf iets aan hebt. Niet dat anderen je niet kunnen helpen of zo, maar een bepaald gevoel omschrijven is soms lastig.

Ik ben niet zo zweverig hoor, ondanks dat ik wel wat kristallen draag voor wat support, maar ze doen op het moment zelf niet iets met je emotie. Althans, zo gebruik ik ze niet.

Jaren geleden zat ik in een crisis en heb ik veel van me af kunnen schrijven. Emoties waar ik op dat moment ook niet veel mee kon. Me helemaal afsluiten van iedereen, op dat moment kon even niemand mij helpen, dacht ik. Ik heb vellen vol geschreven en ergens heb ik het nog bewaard, voor je weet maar nooit waar het goed voor is. 😉

Nu ben ik bezig om van een bepaalde periode een tijdlijn te maken, omdat het navertellen me soms moeite kost en ik de volgorde vaak door elkaar haal. Met foto’s die me herinneren aan een datum gaat het soms makkelijker. Het geeft me geen antwoorden meer, maar het helpt me wel om het los te laten.

En misschien is dat ook wel wat schrijven voor mij doet. Het geeft me geen antwoorden, maar wel ruimte in mijn hoofd en soms is dat al genoeg.

Liefs Thysia 💋

Happy times from the 90'